Οι αναφορές από τα χρόνια του θανάτου του είναι πολύ διαφορετικές, αν και το 90 ή το 91 θεωρείται το καταλληλότερο σχήμα. Η 66ετής βασιλεία τους ήταν επίσης η μακροβιότερη βασιλεία όλων των Φαραώ (και μία από τις μακροβιότερες όλων των εποχών), ίσως κοντά στον Πέπι Β', ο οποίος διήρκεσε 1.100.000 χρόνια πριν και πιστεύεται ότι βασίλευσε για περισσότερα από 90 χρόνια. Ήταν ένας από τους πιο ισχυρούς πολεμιστές Φαραώ της αρχαίας Αιγύπτου, εκτελώντας μηδέν λιγότερο από 15 στρατιωτικές επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα όλες τις νίκες, αφήνοντας εκτός μάχης την Κάδης, η οποία ουσιαστικά βρισκόταν σε αδιέξοδο. Ο Ραμσής Β' θεωρείται ένας από τους πιο διάσημους και ισχυρότερους Φαραώ της νεότερης αυτοκρατορίας του και ως εκ τούτου ο μόνος που έχει καταφέρει να είναι η ισχυρότερη χρονολογική εποχή της αρχαίας Αιγύπτου.
Επιπλέον, το άγαλμα στη Μέμφιδα, ο Ραμσής Β' παρήγγειλε την κατασκευή αρκετών άλλων αγαλμάτων σε όλη την Αίγυπτο, μερικά από τα οποία εξακολουθούν να υπάρχουν σήμερα σε πολλούς ναούς και κοινωφελείς χώρους. Ένα άλλο διάσημο αρχιτεκτονικό έργο που ανατέθηκε από τον Ραμσή Β' είναι το Ραμσή, ένας τεράστιος νεκρικός ναός που χτίστηκε στη νοτιοδυτική όχθη του Νείλου κοντά στο Λούξορ. Το νέο μέτωπο χτίστηκε αρχικά για να τιμήσει τους νέους θεούς Άμμων, Ρα-Οραχτί και Πτα, και παραμένει ίσως ένα από τα πιο εντυπωσιακά αρχαία κτίρια στην Αίγυπτο σήμερα. Και οι νίκες του στον Αγώνα της Κάδης, ο Ραμσής Β' είναι επίσης γνωστός για τις επιτυχημένες στρατιωτικές του μάχες απέναντι στους Λίβυους, τους Νουβίους και άλλους. Υπό την κυριαρχία του Ραμσή Β', η Αίγυπτος απέκτησε την υψηλότερη εδαφική έκταση, εκτεινόμενη από τη σύγχρονη Συρία στο βόρειο τμήμα έως το σύγχρονο Σουδάν στο νότιο τμήμα.
Μερικά από τα πιο γνωστά έργα τέχνης του Ραμσή Β' περιλαμβάνουν τα πολλαπλά γλυπτά και ανάγλυφα που δημιουργήθηκαν κατ' εικόνα του, καθώς και τα πολυάριθμα σχέδια μετώπου και τοιχογραφίες που ο ίδιος διαπίστευε. Εκτός από τους διάσημους ναούς και τα μνημεία του, ο Ραμσής Β' επέβλεψε την κατασκευή αρκετών καναλιών και μονοπατιών που συνέβαλαν στην αλλαγή μεταφορών και εμπορίου στην Αίγυπτο. Η ανθεκτικότητά τους οδήγησε στη φήμη τους ως σοφού και ισχυρού ηγέτη, και η κληρονομιά του συνέχισε να προκαλεί θαυμασμό και να απολαμβάνει πολύ μετά τον θάνατό του. Ακόμα και στην προχωρημένη ηλικία του, ο Ραμσής Β' παρέμεινε ισχυρός και συμμετείχε στα καθήκοντά του ως Φαραώ μέχρι το τέλος της ζωής του, συνεχίζοντας να βοηθά στην απελευθέρωση στρατιωτικών τρόπων και να επιβλέπει κοινωνικές δράσεις μέχρι τα ογδόντα του. Οι μαθητές του Ραμσή Β' έδωσαν αρκετούς γιους και κόρες, μερικοί από τους οποίους συνέχισαν να γίνονται επιτυχημένοι στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους.
Οι ολοκαίνουργιοι Ναοί από το Αμπού Σιμπέλ
Ήταν δύο μεγάλοι διπλοί ναοί που εξαρτώνταν από τον Ραμσή Β' στη Νουβία, κοντά στο Σουδάν. Από το μεγαλείο του ναού τους και τη μεγαλοπρέπεια που αντιπροσώπευε, ο Ραμσής Β' άφησε την κληρονομιά τους εδραιωμένη στις επόμενες γενιές των Αιγυπτίων. Ο νέος ναός τίμησε τον νέο Ιησού Άμμωνα, ο οποίος απέκτησε υψηλότερη θέση στο αιγυπτιακό πάνθεον. Ορισμένα κτίρια και έργα που δεν έγιναν από αυτόν φέρουν το όνομά του, αφού ανακαινίστηκαν μέσα σε λίγους μήνες μετά την ολοκλήρωσή τους. Επίσης, χρησιμοποίησε αποτελεσματικά τα έργα τέχνης της εποχής του, μετατρέποντάς τα σε προπαγάνδα. Πολλοί από τους γιους του, κληρονόμους του θρόνου, είχαν πεθάνει μέχρι τον θάνατό τους.
Πολύ νωρίς Πολλά χρόνια Και θα Στρατιωτικές Τεχνικές
Μετά τις μικρές και μεσαίες συγκρούσεις μετά τη μάχη του Καντές, οι νέες σχέσεις Χετταίων-Αιγύπτου εξελίχθηκαν σε μια περίοδο μέτριας διπλωματίας μακριά από συγκρούσεις. Ισχυροί στρατοί της εποχής κατευθύνθηκαν στην πεδιάδα του Καντές. Η μάχη του Καντές, στην οποία συμμετείχαν οι Χετταίοι και πολλοί Αιγύπτιοι στην Ανατολία, και οι δύο υπερδυνάμεις της Εποχής Tan, έχει σημαδέψει τα κυβερνητικά και στρατιωτικά αρχεία της χώρας. Η επιλογή του να συμμετάσχει σε μια διαμάχη με την Αίγυπτο προέκυψε από έναν μακροχρόνιο ανταγωνισμό παρά από την κυριαρχία στο νέο Λεβάντε, μια περιοχή με πλούσια ιστορία και εμπορικούς δρόμους, και ήταν κρίσιμη για τον απολογισμό ισχύος της αρχαίας Εγγύς Ανατολής.
Καταρχάς, ο άντρας τον ξεπέρασε και κατέληξε στη μάχη μακριά από τον Ντζαχί προς το ανατολικότερο σύνορο της νεότερης Αιγυπτιακής Αυτοκρατορίας εντός του Ντζαχί ή του σύγχρονου νότιου Λιβάνου. Αυτό επικεντρώνεται στην πιθανή ημερομηνία άνοδό του, την εποχή 26 του Α΄ Σεμού, με τον θάνατό του το έτος 32 του Α΄ Σεμού, ημερομηνία 15. Ο άντρας ανέλαβε τον νέο θρόνο σε μια περίοδο κρίσης και πολιτικής αναταραχής, πιθανώς του Τουοσρέτ, όπου φέρεται να είναι μικρός απόγονος του Ραμσή Β΄ λόγω μιας διαφορετικής οικογενειακής γραμμής από τον Σέτι Β΄, τον Σιπτά και τον Τουοσρέτ. Η μακρά ηγεσία τους είδε την τελευταία πτώση της αιγυπτιακής πολιτικής και οικονομικής δύναμης, που σχετίζεται με ορισμένες εισβολές και οικονομικά προβλήματα που βασάνισαν τους Φαραώ πριν από εσάς.
Ο Σέτι δίδαξε τον γιο τους σε πολιτικά και πνευματικά θέματα, ενώ στην πραγματικότητα, ο πρίγκιπας Ραμσής ακολούθησε τον πατέρα του ή ενήργησε ως αναπληρωτής του για τις θρησκευτικές γιορτές. Σύντομα, ο Σέτι ξεκίνησε ένα ενεργό σύστημα στρατιωτικών δυνάμεων στη Χαναάν web site , τη Συρία και τη Λιβύη. Πενήντα χρόνια πριν από την άνοδό του, κατά τη 18η Δυναστεία, η Αίγυπτος πέρασε μια περίοδο αναταραχής. Η εποχή που ιδρύθηκε, το νεότερο βασίλειο, είναι μια περίοδος κατά την οποία η Αίγυπτος προσπάθησε να διατηρήσει τον έλεγχο μιας εκτεταμένης αυτοκρατορίας που ποικίλλει από την 4η Καταρράκτη του Νείλου στο Σουδάν έως τις επαρχίες εκτός της Βόρειας Συρίας. Η κληρονομιά του έμεινε πολύ μετά τον θάνατό του, οπότε και τιμάται από την καλοσύνη και ορισμένοι μεταγενέστεροι ηγεμόνες ήθελαν να τον μιμηθούν.
Ο Ραμσής Β' απέκτησε πολλούς φοιτητές και πολλές συζύγους, συμπεριλαμβανομένης της αγαπημένης του, Νεφερτάρι, για να αφιερώσει περίτεχνα μνημεία. Σύμφωνα με τους νόμους του, η Αίγυπτος άκμασε ως ένα πολυπολιτισμικό βασίλειο όπου άνθισε η αλλαγή και συνυπήρχαν διαφορετικές θρησκευτικές αρχές. Γεννημένος ως βασιλιάς Σέτι Βε και βασιλιάς Τούγια, ο Ραμσής Β' έγινε βασιλιάς σε νεαρή ηλικία μετά τον θάνατο του πατέρα του. Το νεότερο βασίλειο που απέκτησε δεν ήταν το νέο βασίλειο που απέκτησαν οι προκάτοχοί τους. Η νέα συνθήκη είναι γραμμένη σε πήλινες πινακίδες με κεφαλαία γράμματα και φυλάσσεται στα βασιλικά αρχεία των Χετταίων, όπου παραλήφθηκε από τους προοδευτικούς αρχαιολόγους. Έτσι, η εικόνα, τόσο κεντρική στην αυτοαντίληψη του Ραμσή, παραλίγο να φτάσει στην καταδίκη του σε θάνατο.
Η τρίτη φήμη διατηρείται από πολλούς εκπαιδευτικούς Αιγυπτιολόγους. Η νέα αίθουσα εξακολουθεί να είναι το σημαντικότερο θρησκευτικό κτίριο που κατασκευάστηκε. Ο Ραμσής γίνεται ο νέος κριτής και μπορείτε να δείτε το μέτωπό σας πριν από τον Αμενχοτέπ Γ΄ από το Λούξορ, να το ζωγραφίσετε με ανάγλυφα του Καδές και να τοποθετήσετε κολοσσιαία αγάλματα του εαυτού του, καθώς και μερικούς πανύψηλους οβελίσκους. Μερικοί άνθρωποι φαίνεται να γνωρίζουν ότι οι ναοί έχουν εξαφανιστεί και μπορεί να αναρωτιούνται αν θα μπορούσαν να αλλάξουν αυτό που βλέπουν. Αυτός και αναδημιούργησε τα νέα ονόματα από προηγούμενους Φαραώ στα υπάρχοντα μνημεία, καθώς και τα δικά τους – έτσι συστηματικά, οι μεταγενέστεροι μελετητές τον υπερεκτίμησαν αρχικά ως τον δημιουργό κτιρίων που μόλις είχε οικειοποιηθεί.
Τα νέα γεγονότα δημιουργούν μια σύνδεση με την κεντρική διοικητική πόλη Πι-Ραμσή, καθώς και τους δύσκολους μήνες που η Αίγυπτος εισήλθε υπό το σήμα του Ραμσή Β'. Η νεότερη θρησκευτική επίδραση που έφερε ο Ραμσής Β' στην Αίγυπτο δεν χάνεται συχνά. Η νέα βασιλεία του Ραμσή Β' χαρακτηρίζεται από τους πολυάριθμους αγώνες των ενόπλων δυνάμεων και έγινε ένας από τους διάσημους Αιγύπτιους Φαραώ, γνωστούς για την ένοπλη δύναμή τους. Οι νέοι ναοί του Αμπού Σιμπέλ, με τους τεράστιους δίδυμους πέτρινους ναούς, ήταν επίσης εδραιωμένοι από τον Ραμσή Β'. Η βασίλισσα Ραμσή πήρε στη συνέχεια τον νέο θρόνο από την Αίγυπτο στις αρχές της δεκαετίας του '20 (έως και το 1279 π.Χ.) και κυβέρνησε για 66 χρόνια μέχρι τον θάνατό της (1213 π.Χ.). Αργότερα κείμενα σας καθορίζουν ως έναν ταλαντούχο στρατιωτικό διοικητή και κυβερνήτη των βόρειων χωρών (Χακπίς), επομένως είναι πιθανό να ήταν πρωτοπόρος του στρατού στο πεδίο της μάχης.
Η στρατιωτική επιτυχία του Ραμσή Β΄ παρέτεινε την επιρροή της Αιγύπτου και διασφάλισε την εξέχουσα θέση της στην περιοχή. Η νέα συνθήκη σημείωσε το τέλος των εχθροπραξιών μεταξύ των δύο δυνάμεων και εγκαθίδρυσε μια περίοδο ηρεμίας και συνεργασίας.
Στο όγδοο και ένατο έτος της ηγεσίας του, ο Ραμσής συνέβαλε σε περισσότερες στρατιωτικές στρατηγικές σε αντίθεση με τους Χετταίους, παγιδεύοντας αποτελεσματικά τον Νταπούρ και τον Τουνίπ. Συνέχισε να καθοδηγεί στρατιωτικές στρατηγικές, στις οποίες σημείωσε αρκετές νίκες, στις οποίες προσπάθησε να επιδείξει την ανδρεία και την αποτελεσματική του διοίκηση στον νέο αιγυπτιακό στρατό. Ο Ραμσής πολέμησε γενναία, αλλά δεν ήταν σημαντικά λιγότερος σε αριθμό και μπορεί να πιάστηκε σε μια έντονη ενέδρα από τον στρατό των Χετταίων και γλίτωσε οριακά την ήττα στο πεδίο της μάχης. Ως ένας από τους πρώτους κορυφαίους πρίγκιπες, ο Ραμσής υιοθέτησε τον πατέρα του για τις στρατιωτικές του στρατηγίες, για να διασφαλίσει ότι θα επικοινωνήσει με τους πρωτοπόρους και θα μπορέσει να πολεμήσει.
Ποιος ναός προσπάθησε να χτίσει για να σας δείξει τη δύναμη του Ραμσή και τι θα σας ωφελήσει. Το νεότερο μέτωπο βλέπει βορειοδυτικά και μπορείτε να το δείτε νοτιοανατολικά μαζί με μερικές υψηλότερες αυλές. Το νέο μέτωπο που προωθήθηκε με βάση τον Ραμσή Β' είναι γνωστό ως το νέο Ραμσή. Ο Ραμσή Β' μετέφερε την περιοχή της Αιγύπτου μακριά από τις Θήβες σε μια άλλη τοποθεσία στο ανατολικό Δέλτα. Το νέο Ραμσή είναι στην πραγματικότητα ένας μεγάλος νεκροταφικός ναός, χτισμένος για την ταφή τους, στη δυτική Θήβα.
Η μάχη από τον «Νάρμερ», περίπου το 3100 π.Χ., ξεκίνησε την πρώτη βασιλική δυναστεία της Αιγύπτου υπό τη βασίλισσα Νάρμερ, εγκαινιάζοντας τη νέα αρχή των πρώτων δυναστικών χρονών. Για την κυριαρχία του Ραμσή Β', η μάχη εδραίωσε τη φήμη τους ως βασίλισσα πολεμίστρια, ενώ για να θυμηθούμε, παρέμειναν ένα κρίσιμο κομμάτι της ιστορίας μακριά από προσωπικές διαμάχες και συνεργασίες. Ο νέος ανταγωνισμός μεταξύ Αιγύπτου και Χετταίων έφτασε έτσι στο ζενίθ του τον πρώτο 13ο αιώνα π.Χ., καθιστώντας τη νέα φάση μιας σύγκρουσης που υπαγορεύει τον λογαριασμό από την εξουσία στην περιοχή. Υπό ηγέτες όπως ο Σουπιλουλίουμ, οι νέοι Χετταίοι επεκτάθηκαν προς τα νότια, καταλαμβάνοντας υποτελή κράτη και αμφισβητώντας την κυριαρχία της Αιγύπτου. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ακενατόν και του Τουταγχαμών, η κυριαρχία της Αιγύπτου εξασθένησε λόγω πολιτικής ανισορροπίας και η εστίαση μετατοπίστηκε στις εσωτερικές μεταρρυθμίσεις.